Toen Marleen (41) haar man Dave verloor, merkte ze hoe moeilijk het was om een plek te vinden waar mensen van haar leeftijd samen konden praten over het verlies van hun partner. Daarom besloot ze met hulp van Stichting Netwerk zelf zo’n plek te creëren. Inmiddels organiseert ze de groep Liefde Blijft: voor jonge weduwen en weduwnaars die elkaar willen ontmoeten, hun verhaal willen delen en samen zoeken naar een manier om verder te leven met het gemis.
Marleen verhuisde in 2012 vanuit de Achterhoek naar West-Friesland, voor de liefde. In 2024 sloeg echter het noodlot toe: Dave overleed op 28 juni plotseling aan een hartstilstand. Vier dagen later verloor ze ook een goede vriendin door zelfdoding. “Dat maakte de rouw nog heftiger.”
‘Ik kon nergens terecht’
Na het overlijden van Dave ging Marleen op zoek naar een groep voor weduwen en weduwnaars. Maar wat ze vond, sloot niet aan bij haar leven.
“Ik kwam vooral bij groepen voor oudere weduwen en weduwnaars terecht. Maar ik stond midden in het leven. Ik had nog zoveel vragen. Ook wilde ik graag een creatieve uitdaging, schilderen of haken, het maakte niet uit, dat was er ook niet voor mijn leeftijd.”
Via Welzijn op Recept kwam Marleen in contact met Stichting Netwerk Hoorn. Sociaal werker Yacintha kwam bij haar thuis om te bespreken wat Stichting Netwerk voor haar kon betekenen. Al snel bleek dat haar hulpvragen eigenlijk nergens binnen het bestaande aanbod pasten. “Ik wilde graag met mensen praten die hetzelfde hadden meegemaakt. En ik wilde creatief bezig zijn, bijvoorbeeld schilderen of haken. Maar voor mijn leeftijd was er eigenlijk niets.”
Van een idee naar Liefde Blijft
Yacintha stelde haar de vraag of ze misschien zelf een groep wilde starten. Marleen moest daar goed over nadenken. “Ik was net weduwe. Durf ik dit? Kan ik dit? Een cursus geven is iets anders dan een groep begeleiden waarin mensen allemaal rouwen.”
Toch besloot ze het te proberen. Ze volgde een cursus, sprak vooraf met rouwdeskundigen, therapeuten en andere professionals en begon met zes praatavonden. “Tijdens die eerste reeks heb ik ontdekt wat wel en niet werkt. Inmiddels organiseren we twee keer per jaar een reeks van zes praatavonden: na de zomervakantie en in januari. Tussendoor zijn er doe-avonden. Dan maken we bijvoorbeeld een boekje, vilten we of doen we iets anders creatiefs.”
Juist die combinatie blijkt belangrijk. Niet iedereen vindt het gemakkelijk om rechtstreeks over verdriet te praten. “Soms ontstaat het gesprek vanzelf als je samen iets aan het doen bent. Daarom probeer ik beide kanten aan te bieden: ruimte om te praten én ruimte om gewoon samen bezig te zijn.”
Ruimte voor verdriet én voor een lach
De avonden zijn bewust laagdrempelig en rustig. Een kaarsje voor iedereen die we missen, koffie en thee, zachte muziek en een fijne, gezellige ruimte. Er is een bank en er is vooral: tijd. “Iedereen krijgt de ruimte om te praten, maar je hoeft niet. We hebben ook praatkaartjes met vragen over rouw, je partner en het opnieuw oppakken van je leven. Als het gesprek even stilvalt, kunnen we daarmee verder.”
En soms wil iemand juist even níét over rouw praten. “Dat mag ook. Dan kun je zelf een kaartje uitzoeken om over iets anders te praten.”
Er wordt gehuild, maar er wordt ook gelachen. Marleen herinnert zich een avond waarop het gesprek over een uitvaart ging. “Er werd ontzettend veel gelachen. Dat voelde goed. Een lach en een traan. Het mag er zijn. Juist dat maakt deze avonden zo waardevol.”
Verschillende verhalen
Een woord dat voor Marleen een bijzondere betekenis heeft gekregen, is mooi.
“Ik vond de uitvaart van Dave mooi. Sommige mensen begrijpen dat niet. Dan denken ze: hoe kun je een uitvaart mooi vinden? En hoe kun je vrede hebben met zijn dood? Maar ik heb geen vrede met zijn dood. Ik heb wel vrede met het feit dat hij, als hij het had overleefd, een kasplantje zou zijn geworden, dat wat hij nooit zou willen. Dat verschil is belangrijk.
Binnen Liefde Blijft is er ruimte voor zulke gevoelens en gedachten. Marleen merkt dat lotgenoten dit juist wél begrijpen. “De verhalen zijn allemaal verschillend. De één heeft kinderen, de ander niet. Bij de één is een partner plotseling overleden zoals bij mij het geval is geweest, bij de ander was er een lang ziekteproces. Maar als je midden in het leven staat, is het zo fijn om met iemand te kunnen praten die begrijpt wat je bedoelt.”
Ze merkt dat er binnen de huidige groep veel verbinding is ontstaan. Soms blijven ze na de bijeenkomst nog langer samen om na te praten.
De kleine dingen helpen
Marleen heeft zelf ervaren hoe moeilijk het kan zijn om hulp te vragen. “Mensen vragen vaak: kan ik iets voor je doen? En dan zeg je automatisch nee. Maar als iemand vraagt: zullen we samen naar het tuincentrum gaan? Of zal ik je helpen met het onkruid in de tuin? Dan kun je makkelijker ja zeggen.”
Juist concrete hulp kan veel betekenen. “Je hoofd zit vol met rouw. Je vergeet dingen en kunt moeilijk keuzes maken. Dan is het fijn als iemand niet vraagt wat je nodig hebt, maar gewoon twee of drie dingen voorstelt waaruit je kunt kiezen.”
Volgens Marleen zijn het vaak de kleine dingen die tellen.
Niet alleen een groep, maar ook informatie
Liefde Blijft biedt inmiddels meer dan alleen de bijeenkomsten. Marleen merkte dat er ook behoefte is aan goede en praktische informatie over rouw.
“Toen ik zelf vastliep en bij de huisarts aangaf dat ik gewoon met iemand wilde praten, kreeg ik te horen dat er eigenlijk niets was. Er is wel een luisterlijn. Ik dacht: mensen moeten weten wat er wél is, want deze informatie ook bij hulpverleners vaak niet bekend.”
Daarom verzamelt Marleen informatie voor mensen die rouwen en voor mensen die naast iemand staan die rouwt. Ook voor professionals is die informatie waardevol. Eén keer in de zes weken is er tijdens de praatavonden een rouwdeskundige aanwezig die tips en informatie geeft. Daar was veel behoefte aan.
Marleen: “Niet alle hulpverleners weten welke mogelijkheden er zijn. Daarom staat er op de website ook praktische informatie over rouw en wat je kunt doen als iemand in je omgeving een partner verliest. De website is nog lang niet klaar, maar ik bouw rustig door.”
‘Dit initiatief is ontstaan door Dave’
De naam van de groep is niet toevallig gekozen. “Dave zei altijd: onze liefde blijft, voor altijd. Vandaar Liefde Blijft, maar daarachter vermeld ik ook voor altijd.”
Voor Marleen voelt het initiatief als iets dat uit hun gezamenlijke liefde is ontstaan. “Zonder Dave was dit nooit gestart. Dit is een kindje dat ik niet had kunnen opzetten als hij er nog was geweest. En daardoor leeft hij voort. Ik doe dit samen met hem, ook al staat hij niet meer naast me.”
Dat maakt het werk soms emotioneel, maar het geeft haar ook veel energie. De uren die ze erin steekt zijn vrijwillig.
“Ik heb de hele zomervakantie aan de website gewerkt. Het kost tijd, maar het levert me ook zoveel energie op. Ik krijg veel vrijheid vanuit Stichting Netwerk. Dat vind ik heel bijzonder. De samenwerking met Yacintha is heel fijn.”
‘Wat fijn dat dit er is. Nu kan ik verder.’
Het meest waardevolle vindt Marleen de reacties van deelnemers.
“Iemand zei na afloop: ‘Wat fijn dat dit er is. Nu kan ik verder.’ Een ander zei: ‘Jij hebt me geholpen woorden te geven aan iets waar ik geen woorden voor had.’ Als ik dat terugkrijg, denk ik: daar doe ik het voor. Mensen helpen.”
De groep trekt inmiddels niet alleen mensen uit Hoorn. Ook deelnemers uit onder andere Bovenkarspel en Enkhuizen weten Liefde Blijft te vinden. Marleen heeft haar eigen website gebouwd, dit had ze van Dave geleerd. De website heeft een geheel eigen uitstraling gekregen zoals ze het graag wilde. Daarnaast is ze actief op social media, verspreidt ze flyers en helpt Stichting Netwerk haar om bekendheid te geven aan Liefde Blijft. Steeds meer mensen weten haar te vinden.
“Er was iemand die ons via Google had gevonden. En er zijn inmiddels ook mensen die via anderen naar ons worden verwezen, waaronder 1. Hoorn en ook rouwdeskundigen noemen mijn naam.”
Er is zelfs al belangstelling vanuit een wijkcentrum in Alkmaar. Marleen legt echter de focus op Hoorn, maar wil vanuit haar ervaringen wel adviseren. De grote belangstelling bewijst dat er veel behoefte is aan rouwgroepen voor jongere mensen, ook buiten West-Friesland.
Rouwen mag er zijn
Marleen wil vooral meegeven dat mensen die rouwen goed naar zichzelf mogen blijven luisteren.
“Doe geen dingen omdat het voor een ander moet. Luister naar jezelf. En als je iemand kent die rouwt, bied dan concrete hulp aan. Luister. Sla een arm om iemand heen. Huil mee. En als je het lastig vindt, zeg dat dan gewoon.”
Want rouw verdwijnt niet.
“Als je een partner verliest, blijf je altijd iemand die rouwt. Ik zal Dave altijd missen. Die vorm van eenzaamheid zal er altijd zijn. Maar ik heb geleerd dat die eenzaamheid er mag zijn. En dat je tegelijkertijd weer verbinding kunt vinden met andere mensen.”
Liefde Blijft groeit. Voorlopig zijn er twee reeksen praatavonden per jaar, met tussendoor creatieve doe-avonden. Marleen sluit niet uit dat dit in de toekomst drie keer per jaar wordt.
“Het is nog jong en het loopt heel goed. We blijven vooral kijken naar wat mensen nodig hebben.”
En ondertussen blijft de naam precies zeggen waar het om draait: de liefde stopt niet bij het overlijden. De liefde blijft.
Meer informatie over Liefde Blijft
www.instagram.com/liefde.blijft/
www.facebook.com/liefdeblijft
https://liefde-blijft.nl/
